كه دار الملك ، شام بود ، ايشان تمامت بلاد شرقى را عراق مىگفتند . چنانچه مدائنى در كتاب خود گفته « 1 » است كه عمل عراق از هيت « 2 » است تا نصف « 3 » ديلم و طبرستان و فارس و خراسان با سند « 4 » و هند مجموع را داخل عراق داشته « 5 » است و آن بدان سبب بوده است كه در زمان حكومت بنى اميه ، هر كس از بلاد شرقى « 6 » پيش ايشان مىرسيد ، چون از گذر بر عراق بود ، مىگفتند از عراق مىآيد . تمامت را به عراق منسوب مىكردند . غدر و مكر بر اهل عراق غالب باشد و به غريب دشمنى مشهورند ، به تخصيص با اهل عجم . [ هذه « 7 » صورت ديار عراق ] « 8 »

--> ( 1 ) با : آورده . ( 2 ) گ : هيب . مل : هبيت . ( 3 ) اساس : نصيبين . ( 4 ) اساس ناخواناست . بقيه نسخه‌ها : هند و سند . ( 5 ) با : آورده . ( 6 ) با ، گ ، مل : مشرقى . ( 7 ) فقط در اساس . ( 8 ) اين عبارت را مل ندارد .